Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) hanımı Ümmü Seleme (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
İnsanların havzdan bahsettiklerini işitirdim, fakat bunu Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) işitmemiştim. O günlerden bir gün, hizmetçi kız saçımı tararken Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ey insanlar!” dediğini işittim. Hizmetçi kıza: “Benden geri çekil” dedim. “O ancak erkekleri çağırdı, kadınları çağırmadı” dedi. Ben: “Ben de insanlardanım” dedim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ben havzın başında sizin öncünüzüm. Sakın sizden biri bana gelip de yolunu kaybetmiş devenin kovulduğu gibi benden kovulmasın! Ben: ‘Bu niçin?’ derim. ‘Sen onların senden sonra neler ihdas ettiklerini bilmiyorsun’ denilir. Ben de: ‘Uzak olsun!’ derim.”
Sahîh-i Müslim 2295a, Kitap 43, Hadis 35