Ashâb câhiliye işlerini konuşup gülerken Resûlullah tebessüm ederdi.

Simâk b. Harb şöyle rivayet etti:

Câbir b. Semüre'ye: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile oturur muydun?” dedim. Şöyle dedi: “Evet, çok (otururdum). O, sabah namazını kıldığı namazgâhından güneş doğuncaya kadar kalkmazdı. Güneş doğunca kalkardı. (Ashâb) konuşurlar, câhiliye dönemine ait işlere dalarlar ve gülerlerdi; o da (sallallahu aleyhi ve sellem) tebessüm ederdi.”