Şeytan seni bir yolda giderken karşılasa mutlaka senin yolundan başka bir yola sapar.

Sa'd b. Ebû Vakkâs (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Ömer, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına girmek için izin istedi. O sırada yanında Kureyş'ten bazı kadınlar vardı; sesleri yüksek bir şekilde onunla konuşuyor ve ondan çokça (nafaka) istiyorlardı. Ömer izin isteyince kalkıp perdenin arkasına koşuştular. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona izin verdi; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) gülüyordu. Ömer: “Allah seni hep güldürsün ey Allah'ın Resûlü!” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Yanımda bulunan şu kadınlara şaştım; senin sesini işitince perdenin arkasına koşuştular” buyurdu. Ömer: “Ey Allah'ın Resûlü! Onların çekinmesine sen daha lâyıksın” dedi. Sonra Ömer: “Ey kendi nefislerinin düşmanları! Benden çekiniyorsunuz da Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) çekinmiyor musunuz?” dedi. Kadınlar: “Evet, sen Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) daha sert ve daha katısın” dediler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Nefsim kudret elinde olan (Allah'a) yemin ederim ki, şeytan seni bir yolda giderken asla karşılamamıştır ki senin yolundan başka bir yola sapmasın.”