Aç ve onu başına gelecek bir belâ ile birlikte cennetle müjdele.

Ebû Mûsâ el-Eş'arî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Medine bahçelerinden bir bahçede, yaslanmış halde yanındaki bir çubuğu su ile çamur arasına batırırken bir adam (kapının) açılmasını istedi. (Resûlullah): “Aç ve onu cennetle müjdele” buyurdu. (Ebû Mûsâ) dedi ki: Bir de baktım ki Ebû Bekir! Ona kapıyı açtım ve onu cennetle müjdeledim. Sonra başka bir adam (kapının) açılmasını istedi. (Resûlullah): “Aç ve onu cennetle müjdele” buyurdu. Gittim, bir de baktım ki Ömer! Ona kapıyı açtım ve onu cennetle müjdeledim. Sonra başka bir adam (kapının) açılmasını istedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) (doğrulup) oturdu ve: “Aç ve onu başına gelecek bir belâ ile birlikte cennetle müjdele” buyurdu. Gittim, bir de baktım ki Osman b. Affân! Kapıyı açtım, onu cennetle müjdeledim ve (Resûlullah'ın) söylediğini ona söyledim. O da: “Allah'ım, sabır (ver)!” ya da “Yardımı istenecek olan Allah'tır” dedi.