Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) (sefere) çıkacağı zaman hanımları arasında kura çekerdi. (Bir defasında) kura Âişe ile Hafsa'ya çıktı; ikisi birlikte onunla çıktılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) gece olunca Âişe ile birlikte yürür, onunla konuşurdu. Hafsa, Âişe'ye: “Bu gece sen benim deveme binsen, ben de senin devene binsem; sen (başka şeyler) görsen, ben de görsem, olmaz mı?” dedi. (Âişe): “Olur” dedi. Âişe, Hafsa'nın devesine; Hafsa da Âişe'nin devesine bindi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), üzerinde Hafsa bulunan Âişe'nin devesine geldi, selam verdi, sonra konaklayıncaya kadar onunla birlikte yürüdü. Âişe onu yanında bulamayınca kıskandı. Konakladıklarında ayağını izhir otlarının arasına koymaya başladı ve şöyle diyordu: “Ya Rabbi! Üzerime beni sokacak bir akrep ya da yılan musallat et. O senin Resûlün; ona bir şey söyleyemem.”
Sahîh-i Müslim 2445, Kitap 44, Hadis 128