Allah'a yemin olsun ki, Resûlullah'ın kızı ile Allah düşmanının kızı asla bir yerde bir araya gelmez.

Ali b. Hüseyin şöyle rivayet etti:

Hüseyin b. Ali (radıyallahu anhümâ) öldürüldükten sonra Yezîd b. Muâviye'nin yanından Medine'ye geldiklerinde Misver b. Mahreme onu karşıladı ve ona: “Bana emredeceğin bir ihtiyacın var mı?” dedi. (Ali b. Hüseyin) dedi ki: Ona: “Hayır” dedim. (Misver) ona: “Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) kılıcını bana verir misin? Çünkü bu topluluğun onu elinden zorla almasından korkuyorum. Allah'a yemin olsun ki, onu bana verirsen canım çıkmadıkça ona asla el uzatılamaz. Ali b. Ebû Tâlib, Fâtıma'nın üzerine Ebû Cehil'in kızına talip olmuştu. Ben o gün bulûğa ermiş biri iken Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) bu minberinde bu konuda insanlara hutbe verirken işittim. Şöyle buyurdu: ‘Fâtıma bendendir; ben onun dininde fitneye düşürülmesinden endişe ediyorum.’ Sonra Abdüşems oğullarından olan bir damadını zikretti ve onunla olan damatlığından dolayı onu güzelce övdü ve şöyle buyurdu: ‘Bana söz söyledi, bana doğru söyledi; bana vaat etti, sözünü yerine getirdi. Ben bir helali haram kılmıyorum, bir haramı da helal kılmıyorum. Fakat Allah'a yemin olsun ki, Resûlullah'ın kızı ile Allah düşmanının kızı asla bir yerde bir araya gelmez.’” dedi.