Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) hayatta iken bir adam bir rüya gördüğünde onu Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) anlatırdı. Ben de Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) anlatacağım bir rüya görmeyi temenni ettim. (İbn Ömer) dedi ki: Bekâr, genç bir delikanlıydım ve Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında mescitte yatıyordum. Uykuda gördüm ki sanki iki melek beni tutup cehenneme götürdüler. Bir de baktım ki cehennem kuyunun örülüşü gibi örülmüş; kuyunun iki direği gibi onun da iki direği var. İçinde tanıdığım insanlar var. “Cehennemden Allah'a sığınırım, cehennemden Allah'a sığınırım, cehennemden Allah'a sığınırım” demeye başladım. (İbn Ömer) dedi ki: Onlara bir melek rastladı ve bana: “Korkma” dedi. Bunu Hafsa'ya anlattım, Hafsa da Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) anlattı. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Abdullah ne iyi adamdır; keşke geceleyin namaz kılsa!” buyurdu.
Sâlim dedi ki: Abdullah bundan sonra geceleri ancak az uyurdu.
Sahîh-i Müslim 2479a, Kitap 44, Hadis 200