Ebû Üseyd el-Ensârî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
(Ebû Seleme, Ebû Üseyd'in şu şekilde şahitlik ettiğini işittiğine şahitlik etti:) Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ensar kabilelerinin en hayırlısı Neccâr oğullarıdır, sonra Abdüleşhel oğulları, sonra Hâris b. Hazrec oğulları, sonra Sâide oğullarıdır. Ensarın bütün kabilelerinde hayır vardır.”
Ebû Seleme dedi ki: Ebû Üseyd şöyle dedi: Ben mi Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) karşı (yalan söylemekle) itham edileceğim? Eğer yalancı olsaydım, kendi kavmim Sâide oğullarından başlardım.
Bu söz Sa'd b. Ubâde'ye ulaştı; içerledi ve: “Geride bırakıldık da dördün sonuncusu olduk. Bana eşeğimi eyerleyin, Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gideyim” dedi. Kardeşinin oğlu Sehl onunla konuştu ve: “Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) itiraz etmeye mi gidiyorsun? Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) daha iyi bilir. Dördün dördüncüsü olman sana yetmez mi?” dedi. Bunun üzerine (Sa'd) vazgeçti ve: “Allah ve Resûlü daha iyi bilir” dedi; eşeğinin (eyerinin) çözülmesini emretti, o da çözüldü.
Sahîh-i Müslim 2511e, Kitap 44, Hadis 254