Ebü't-Tufeyl Âmir b. Vâsile (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Abdullah b. Mes'ûd'u şöyle derken işittim: “Şakî, annesinin karnında şakî olandır; saîd de başkasından ibret alandır.” (Ebü't-Tufeyl), Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından Huzeyfe b. Esîd el-Gıfârî denilen bir adama gelip İbn Mes'ûd'un bu sözünü ona anlattı ve: “Bir adam amel etmeden nasıl şakî olur?” dedi. O adam ona şöyle dedi: “Buna şaşıyor musun? Ben Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: 'Nutfenin üzerinden kırk iki gece geçtiğinde Allah ona bir melek gönderir. (Melek) ona şekil verir; kulağını, gözünü, derisini, etini ve kemiklerini yaratır. Sonra: Ey Rabbim! Erkek mi, dişi mi? der. Rabbin dilediği gibi hükmeder, melek de yazar. Sonra: Ey Rabbim! Eceli (ne olacak)? der. Rabbin dilediğini söyler, melek de yazar. Sonra: Ey Rabbim! Rızkı (ne olacak)? der. Rabbin dilediği gibi hükmeder, melek de yazar. Sonra melek elindeki sahifeyle çıkar; kendisine emredilene ne bir şey ekler ne de ondan eksiltir.'”
Sahîh-i Müslim 2645a, Kitap 46, Hadis 4