Ali (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bakîu'l-Garkad'da bir cenazede bulunuyorduk. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yanımıza gelip oturdu; biz de etrafına oturduk. Elinde bir değnek vardı. Başını öne eğdi ve değneğiyle yeri çizmeye başladı. Sonra şöyle buyurdu: “Sizden hiç kimse —doğmuş hiçbir can— yoktur ki Allah onun cennetteki ve cehennemdeki yerini yazmış olmasın ve şakî mi, saîd mi olduğu yazılmış olmasın.” Bir adam: “Ey Allah'ın Resûlü! O hâlde yazımıza dayanıp ameli bırakmayalım mı?” dedi. (Resûlullah): “Kim saadet ehlindense saadet ehlinin ameline varacaktır; kim de şakâvet ehlindense şakâvet ehlinin ameline varacaktır” buyurdu. Sonra şöyle buyurdu: “Amel edin; herkese kolaylaştırılmıştır. Saadet ehline saadet ehlinin ameli kolaylaştırılır; şakâvet ehline de şakâvet ehlinin ameli kolaylaştırılır.” Sonra şu âyetleri okudu: “Kim (malını) verir, (Allah'tan) sakınır ve en güzeli tasdik ederse, biz de onu en kolaya hazırlarız. Kim de cimrilik eder, kendini müstağni görür ve en güzeli yalanlarsa, biz de onu en zora hazırlarız.” (Leyl 92/5-10)
Sahîh-i Müslim 2647a, Kitap 46, Hadis 9