Ali (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir gün Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) oturuyordu; elinde yeri çizdiği bir çubuk vardı. Başını kaldırıp şöyle buyurdu: “Sizden hiçbir can yoktur ki onun cennetteki ve cehennemdeki yeri bilinmiş olmasın.” (Ashab): “Ey Allah'ın Resûlü! O hâlde niçin amel ediyoruz? (Yazılana) dayanmayalım mı?” dediler. (Resûlullah): “Hayır! Amel edin; herkes ne için yaratıldıysa ona kolaylaştırılmıştır” buyurdu. Sonra “Kim (malını) verir, (Allah'tan) sakınır ve en güzeli tasdik ederse” âyetinden “biz de onu en zora hazırlarız” âyetine kadar okudu. (Leyl 92/5-10)
Sahîh-i Müslim 2647c, Kitap 46, Hadis 11
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَأَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ قَالُوا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ جَالِسًا وَفِي يَدِهِ عُودٌ يَنْكُتُ بِهِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ " مَا مِنْكُمْ مِنْ نَفْسٍ إِلاَّ وَقَدْ عُلِمَ مَنْزِلُهَا مِنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَلِمَ نَعْمَلُ أَفَلاَ نَتَّكِلُ قَالَ " لاَ . اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ " . ثُمَّ قَرَأَ { فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى * وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى} إِلَى قَوْلِهِ { فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى}