Sa'd b. Ebû Vakkâs (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir bedevî Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelerek: “Bana söyleyeceğim bir söz öğret” dedi. (Resûlullah): “‘Allah'tan başka ilah yoktur; O tektir, ortağı yoktur. Allah en büyüktür, pek büyüktür; Allah'a çokça hamd olsun. Âlemlerin Rabbi Allah'ı tesbih ederim. Güç ve kuvvet ancak Azîz ve Hakîm olan Allah'ındır’ de” buyurdu. (Bedevî): “Bunlar Rabbim içindir; ya benim için ne var?” dedi. (Resûlullah): “‘Allah'ım, beni bağışla, bana merhamet et, beni hidayete erdir ve bana rızık ver’ de” buyurdu.
Mûsâ dedi ki: “Bana âfiyet ver” kısmına gelince, onu (da söylediğini) sanıyorum ama emin değilim.
İbn Ebû Şeybe, hadisinde Mûsâ'nın sözünü zikretmedi.
Sahîh-i Müslim 2696, Kitap 48, Hadis 43