Allah'ın mümin kulunun tövbesine sevinmesi, çölde bineğini kaybedip yeniden bulanın sevincinden fazladır.

Hâris b. Süveyd şöyle rivayet etti:

Hasta olan Abdullah'ı ziyarete gittim. Bize iki hadis anlattı: biri kendisinden, biri de Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem). Dedi ki: Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurduğunu işittim: “Allah'ın mümin kulunun tövbesine sevinmesi, susuz ve helak edici bir çölde bulunan şu adamın sevincinden daha fazladır: Yanında üzerinde yiyeceği ve içeceği bulunan bineği vardır. Uyur, uyandığında bineği gitmiştir. Onu arar, sonunda susuzluk onu bastırır. Sonra: ‘Bulunduğum yere döneyim de ölünceye kadar uyuyayım’ der. Ölmek için başını koluna koyar. Uyandığında bineği, üzerinde azığı, yiyeceği ve içeceğiyle yanında durmaktadır. İşte Allah'ın mümin kulun tövbesine sevinmesi, bu adamın bineğine ve azığına sevinmesinden daha fazladır.”