Allah kıyamet gününde gökleri bir parmak üzerinde, yerleri bir parmak üzerinde tutar.

Abdullah b. Mes'ûd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Bir (Yahudi) âlim Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip şöyle dedi: “Ey Muhammed —yahut: Ey Ebü'l-Kâsım—! Şüphesiz Allah Teâlâ kıyamet gününde gökleri bir parmak üzerinde, yerleri bir parmak üzerinde, dağları ve ağaçları bir parmak üzerinde, suyu ve nemli toprağı bir parmak üzerinde, diğer bütün yaratıkları da bir parmak üzerinde tutar; sonra onları sarsar ve ‘Melik benim, Melik benim!’ der.” Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), âlimin söylediğine hayret ederek ve onu tasdik ederek güldü; sonra şu âyeti okudu: “Onlar Allah'ı gereği gibi takdir edemediler. Kıyamet günü yeryüzü bütünüyle O'nun avucundadır; gökler de O'nun sağ eliyle dürülmüş olacaktır. O, onların ortak koştuklarından münezzehtir ve yücedir.” (Zümer 39/67)