Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bir tarafı karada, bir tarafı denizde olan bir şehir duydunuz mu?” (Sahâbîler): “Evet, ey Allah'ın Resûlü” dediler. Şöyle buyurdu: “İshak oğullarından yetmiş bin kişi oraya gazve yapmadıkça kıyamet kopmaz. Oraya vardıklarında konaklarlar; silahla savaşmazlar, ok da atmazlar. ‘Lâ ilâhe illallah vallahu ekber’ derler; şehrin iki tarafından biri düşer.”
Sevr dedi ki: Onun ancak şöyle dediğini biliyorum: “Denizdeki (taraf düşer). Sonra ikinci kez ‘Lâ ilâhe illallah vallahu ekber’ derler; diğer tarafı da düşer. Sonra üçüncü kez ‘Lâ ilâhe illallah vallahu ekber’ derler; onlara (yol) açılır, oraya girerler ve ganimet alırlar. Onlar ganimetleri paylaşırken bir feryatçı gelir ve ‘Deccâl çıktı!’ der. Bunun üzerine her şeyi bırakıp dönerler.”
Sahîh-i Müslim 2920a, Kitap 54, Hadis 97