Deccâl'in öldürdüğü mümin, âlemlerin Rabbi katında şehadeti insanların en büyüğü olandır

Kaynak
Sahîh-i Müslim 2938c, Kitap 54, Hadis 138
Türkçe meal

Ebû Saîd el-Hudrî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Deccâl çıkar. Müminlerden bir adam ona doğru yönelir. Onu silahlı gözcüler, Deccâl'in silahlı gözcüleri karşılar ve ona: ‘Nereye gidiyorsun?’ derler. O: ‘Şu çıkan adama gidiyorum’ der. -Dedi ki:- Ona: ‘Sen bizim Rabbimize iman etmiyor musun?’ derler. O: ‘Rabbimizde gizli bir şey yoktur’ der. ‘Öldürün onu!’ derler. Birbirlerine: ‘Rabbiniz, kendisi olmaksızın hiç kimseyi öldürmenizi size yasaklamadı mı?’ derler. -Dedi ki:- Onu Deccâl'e götürürler. Mümin onu görünce: ‘Ey insanlar! Bu, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) andığı Deccâl'dir’ der. Deccâl onun hakkında emir verir, (yere) gerilir. ‘Tutun onu ve başını yarın!’ der. Sırtı ve karnı dayakla şişirilir. -Dedi ki:- (Deccâl): ‘Hâlâ bana iman etmiyor musun?’ der. O: ‘Sen yalancı Mesîh'sin’ der. -Dedi ki:- Onun hakkında emir verilir; başının ortasından iki ayağının arasına kadar testereyle biçilip ikiye ayrılır. -Dedi ki:- Sonra Deccâl iki parçanın arasında yürür, sonra ona: ‘Kalk!’ der. O da dimdik ayağa kalkar. -Dedi ki:- Sonra ona: ‘Bana iman ediyor musun?’ der. O: ‘Senin hakkında basiretim artmaktan başka bir şey olmadı’ der. -Dedi ki:- Sonra: ‘Ey insanlar! O, benden sonra insanlardan hiç kimseye (bunu) yapamaz’ der. -Dedi ki:- Deccâl onu boğazlamak için tutar; boynuyla köprücük kemiği arası bakıra çevrilir ve ona hiçbir yol bulamaz. -Dedi ki:- Bunun üzerine iki elinden ve iki ayağından tutup onu fırlatır. İnsanlar onu ateşe attığını sanırlar; hâlbuki o ancak cennete atılmıştır.” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bu, âlemlerin Rabbi katında şehadeti insanların en büyüğü olandır” buyurdu.

Sahîh-i Müslim 2938c, Kitap 54, Hadis 138

Arapça metin
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُهْزَاذَ، مِنْ أَهْلِ مَرْوَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنْ قَيْسِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ أَبِي الْوَدَّاكِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَخْرُجُ الدَّجَّالُ فَيَتَوَجَّهُ قِبَلَهُ رَجُلٌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَتَلْقَاهُ الْمَسَالِحُ مَسَالِحُ الدَّجَّالِ فَيَقُولُونَ لَهُ أَيْنَ تَعْمِدُ فَيَقُولُ أَعْمِدُ إِلَى هَذَا الَّذِي خَرَجَ - قَالَ - فَيَقُولُونَ لَهُ أَوَمَا تُؤْمِنُ بِرَبِّنَا فَيَقُولُ مَا بِرَبِّنَا خَفَاءٌ . فَيَقُولُونَ اقْتُلُوهُ . فَيَقُولُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَلَيْسَ قَدْ نَهَاكُمْ رَبُّكُمْ أَنْ تَقْتُلُوا أَحَدًا دُونَهُ - قَالَ - فَيَنْطَلِقُونَ بِهِ إِلَى الدَّجَّالِ فَإِذَا رَآهُ الْمُؤْمِنُ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ هَذَا الدَّجَّالُ الَّذِي ذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَيَأْمُرُ الدَّجَّالُ بِهِ فَيُشَبَّحُ فَيَقُولُ خُذُوهُ وَشُجُّوهُ . فَيُوسَعُ ظَهْرُهُ وَبَطْنُهُ ضَرْبًا - قَالَ - فَيَقُولُ أَوَمَا تُؤْمِنُ بِي قَالَ فَيَقُولُ أَنْتَ الْمَسِيحُ الْكَذَّابُ - قَالَ - فَيُؤْمَرُ بِهِ فَيُؤْشَرُ بِالْمِئْشَارِ مِنْ مَفْرِقِهِ حَتَّى يُفَرَّقَ بَيْنَ رِجْلَيْهِ - قَالَ - ثُمَّ يَمْشِي الدَّجَّالُ بَيْنَ الْقِطْعَتَيْنِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ قُمْ . فَيَسْتَوِي قَائِمًا - قَالَ - ثُمَّ يَقُولُ لَهُ أَتُؤْمِنُ بِي فَيَقُولُ مَا ازْدَدْتُ فِيكَ إِلاَّ بَصِيرَةً - قَالَ - ثُمَّ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ لاَ يَفْعَلُ بَعْدِي بِأَحَدٍ مِنَ النَّاسِ - قَالَ - فَيَأْخُذُهُ الدَّجَّالُ لِيَذْبَحَهُ فَيُجْعَلَ مَا بَيْنَ رَقَبَتِهِ إِلَى تَرْقُوَتِهِ نُحَاسًا فَلاَ يَسْتَطِيعُ إِلَيْهِ سَبِيلاً - قَالَ - فَيَأْخُذُ بِيَدَيْهِ وَرِجْلَيْهِ فَيَقْذِفُ بِهِ فَيَحْسِبُ النَّاسُ أَنَّمَا قَذَفَهُ إِلَى النَّارِ وَإِنَّمَا أُلْقِيَ فِي الْجَنَّةِ " . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هَذَا أَعْظَمُ النَّاسِ شَهَادَةً عِنْدَ رَبِّ الْعَالَمِينَ " .

Hata bildir

Sahîh-i Müslim 2938 c metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü