Mahmûd b. Gaylân şöyle anlattı:
Ebû Dâvûd et-Tayâlisî'ye: “Abbâd b. Mansûr'dan çok rivayette bulundun; Nadr b. Şümeyl'in bize rivayet ettiği ‘attâre (koku satan kadın)’ hadisini ondan neden dinlemedin?” dedim. Bana şöyle dedi: “Sus! Ben ve Abdurrahman b. Mehdî, Ziyâd b. Meymûn'la karşılaştık ve ona sorup: ‘Enes'ten rivayet ettiğin bu hadisler (nedir)?’ dedik. O: ‘Ne dersiniz, bir adam günah işler de sonra tövbe ederse Allah onun tövbesini kabul etmez mi?’ dedi. ‘Evet’ dedik. Dedi ki: ‘Ben Enes'ten bunlardan ne az ne çok bir şey işitmedim. İnsanlar bilmiyorsa, siz ikiniz de mi benim Enes'le karşılaşmadığımı bilmiyorsunuz?’” Ebû Dâvûd şöyle dedi: “Sonra onun (yine bunları) rivayet ettiği haberi bize ulaştı. Ben ve Abdurrahman yanına gittik; ‘Tövbe ediyorum’ dedi. Sonra (yine) rivayet etmeye devam etti; biz de onu terk ettik.”
Sahîh-i Müslim Mukaddime 76, Mukaddime, Rivayet 75