Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir cuma günü bir adam, Dâru'l-Kazâ tarafındaki kapıdan mescide girdi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ayakta hutbe okuyordu. Adam ayakta durarak Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) yöneldi ve: “Ey Allah'ın Resûlü! Mallar (hayvanlar) helâk oldu, yollar kesildi. Allah'a dua et de bize yağmur versin” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ellerini kaldırdı ve: “Allah'ım! Bize yağmur ver. Allah'ım! Bize yağmur ver. Allah'ım! Bize yağmur ver” diye dua etti.
Enes dedi ki: Vallahi gökte ne bir bulut ne de bir bulut parçası görüyorduk. Bizimle Sel' dağı arasında da ne bir ev ne de bir yapı vardı. Derken onun arkasından kalkan gibi bir bulut çıktı. Göğün ortasına gelince yayıldı, sonra yağmur yağdırdı. Vallahi bir hafta boyunca güneşi görmedik.
Sonra gelecek cuma bir adam aynı kapıdan girdi; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ayakta hutbe okuyordu. Ayakta durarak ona yöneldi ve: “Ey Allah'ın Resûlü! Mallar helâk oldu, yollar kesildi. Allah'a dua et de onu (yağmuru) bizden tutsun” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ellerini kaldırdı ve: “Allah'ım! Etrafımıza, üzerimize değil. Allah'ım! Tepelere, yüksek yerlere, vadilerin içlerine ve ağaçların bittiği yerlere (yağdır)” diye dua etti. Yağmur kesildi ve güneşin altında yürüyerek çıktık.
Şerîk dedi ki: Enes b. Mâlik'e: “Bu (gelen) ilk adam mıydı?” diye sordum. “Bilmiyorum” dedi.
Sahîh-i Müslim 897a, Kitap 9, Hadis 9