Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında çok sıcak bir günde güneş tutuldu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ashâbına namaz kıldırdı. Kıyamı o kadar uzattı ki (bazıları) düşmeye başladılar. Sonra rükû etti ve uzattı, sonra (başını) kaldırdı ve uzattı, sonra rükû etti ve uzattı, sonra kaldırdı ve uzattı, sonra iki secde yaptı. Sonra kalktı ve benzerini yaptı. Böylece dört rükû ve dört secde oldu. Sonra şöyle buyurdu:
“Gireceğiniz her şey bana gösterildi. Cennet bana gösterildi; öyle ki ondan bir salkım alsaydım alırdım —ya da: Ondan bir salkım almak için uzandım, ama elim ona yetişmedi, buyurdu—. Cehennem de bana gösterildi. Orada İsrâiloğulları'ndan bir kadının, bağlayıp ne yedirdiği ne de yerin haşerelerinden yemesine izin verdiği bir kedisi yüzünden azap gördüğünü gördüm. Ebû Sümâme Amr b. Mâlik'i de cehennemde bağırsaklarını sürüklerken gördüm. (Câhiliye insanları) güneş ve ayın ancak büyük birinin ölümü sebebiyle tutulduğunu söylerlerdi. Hâlbuki onlar, Allah'ın size gösterdiği âyetlerinden iki âyettir. Tutulduklarında, açılıncaya kadar namaz kılın.”
Bu hadisi bana Ebû Gassân el-Mismaî de Abdülmelik b. es-Sabbâh'tan, o da Hişâm'dan bu isnadla aynen rivayet etti. Ancak o, “Cehennemde Himyerli, siyah, uzun boylu bir kadın gördüm” dedi; “İsrâiloğulları'ndan” demedi.
Sahîh-i Müslim 904a, b, Kitap 10, Hadis 11