Peygamber tutulma namazında kıyamı o kadar uzattı ki gelen biri onun hiç rükû etmediğini sanırdı.

Esmâ bint Ebû Bekir (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında güneş tutuldu. Telaşlandı ve yanlışlıkla bir kadın gömleği aldı; ridası ona sonradan yetiştirildi. Ben ihtiyacımı gördüm, sonra gelip mescide girdim. Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) ayakta (namazda) gördüm ve onunla birlikte durdum. Kıyamı o kadar uzattı ki oturmak istediğimi fark ettim. Sonra zayıf bir kadına dönüp bakıyor, “Bu benden daha zayıf” diyor ve ayakta duruyordum. Sonra rükû etti ve rükûu uzattı. Sonra başını kaldırdı ve kıyamı o kadar uzattı ki bir adam gelse, onun hiç rükû etmediği sanılırdı.