Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) (Zeyd) b. Hârise, Ca'fer b. Ebû Tâlib ve Abdullah b. Revâha'nın şehit edildiği haberi gelince, yüzünden hüzün okunarak oturdu. Ben de kapının aralığından bakıyordum. Bir adam ona gelip: “Ey Allah'ın Resûlü! Ca'fer'in kadınları...” dedi ve onların ağladıklarını anlattı. (Peygamber) ona gidip onları menetmesini emretti. Adam gitti, sonra gelip onların kendisini dinlemediklerini söyledi. İkinci defa gidip onları menetmesini emretti. Adam gitti, sonra gelip: “Vallahi bize galip geldiler, ey Allah'ın Resûlü” dedi. (Amra dedi ki:) Âişe, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) “Git, ağızlarına toprak saç” buyurduğunu söyledi. Âişe dedi ki: Ben de (adama): “Allah burnunu yere sürtsün! Vallahi ne Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) sana emrettiğini yapıyorsun ne de Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) yormaktan vazgeçiyorsun” dedim.
Sahîh-i Müslim 935a, Kitap 11, Hadis 39