Atâ b. Yezîd şöyle rivayet etti:
Ebû Hüreyre ile Ebû Saîd'in yanında oturuyordum. Biri şefaat hadisini anlatıyor, öbürü susup dinliyordu. (Anlatan) dedi ki: “Sonra melekler gelip şefaat eder, peygamberler de şefaat eder.” Sıratı da andı ve şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “(Sıratı) ilk geçen ben olacağım. Allah (azze ve celle) yarattıkları arasında hüküm vermeyi bitirip cehennemden çıkarmak istediklerini çıkarınca, meleklere ve peygamberlere şefaat etmelerini emreder. Onlar (şefaat edilecekler) alametlerinden tanınırlar; çünkü ateş, insanoğlunun secde yeri dışında her şeyini yer. Sonra üzerlerine cennet suyundan dökülür de sel getirintisindeki tohumun bitişi gibi biterler.”
Sünen-i Nesâî 1140, Kitap 12, Hadis 112