Resûlullah gelince Ebû Bekir ellerini kaldırıp Allah'a hamd etti, sonra geri çekilip imamlığı ona bıraktı.

Sehl b. Sa'd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Amr b. Avf oğullarının arasını düzeltmek için gitti. Namaz vakti geldi; müezzin Ebû Bekir'e gelip ondan insanları toplamasını ve onlara imam olmasını istedi. Derken Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi, safları yararak ilerledi ve ön safta durdu. İnsanlar, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) geldiğini Ebû Bekir'e bildirmek için el çırptılar. Ebû Bekir namazda etrafına bakmazdı. El çırpmayı çoğaltınca namazlarında bir şey olduğunu anladı ve dönüp baktı; bir de ne görsün, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)! Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona “Olduğun gibi kal” diye işaret etti. Ebû Bekir ellerini kaldırdı ve Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) bu sözünden dolayı Allah'a hamd ve senâ etti. Sonra geri geri çekildi; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) öne geçip namazı kıldı. Namazı bitirince Ebû Bekir'e, “Sana işaret ettiğim hâlde namaza devam etmekten seni ne alıkoydu?” buyurdu. Ebû Bekir (radıyallahu anh), “Ebû Kuhâfe'nin oğluna Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) imam olmak yakışmazdı” dedi. Sonra insanlara, “Size ne oluyor da el çırptınız? El çırpmak ancak kadınlar içindir” buyurdu. Ardından şöyle buyurdu: “Namazınızda size bir şey olursa tesbih edin.”