Allah'a, kendisiyle dua edildiğinde icabet ettiği yüce ismiyle dua etti.

Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte oturuyordum; bir adam da ayakta namaz kılıyordu. Rükû edip secde edip teşehhüdü okuyunca dua etti ve duasında şöyle dedi: “Allah'ım! Hamdin sana mahsus olması hakkı için senden istiyorum. Senden başka ilah yoktur. Ey lütfu bol olan, gökleri ve yeri yoktan yaratan, ey celâl ve ikram sahibi, ey Hayy, ey Kayyûm! Senden istiyorum.” Bunun üzerine Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabına: “Onun neyle dua ettiğini biliyor musunuz?” buyurdu. “Allah ve Resûlü daha iyi bilir” dediler. Şöyle buyurdu: “Canım elinde olana yemin ederim ki o, Allah'a, kendisiyle dua edildiğinde icabet ettiği, kendisiyle istendiğinde verdiği yüce ismiyle dua etti.”