İmamla birlikte o ayrılıncaya kadar namaz kılana bir gecelik kıyam yazılır.

Kaynak
Sünen-i Nesâî 1364, Kitap 13, Hadis 186
Sahih
Türkçe meal

Ebû Zer (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte ramazan orucunu tuttuk. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), aydan yedi (gece) kalıncaya kadar bize (gece) namaz kıldırmadı. (Yedi gece kalınca) gecenin üçte biri kadarı geçinceye kadar bize namaz kıldırdı. Sonra altıncı (gece) geldi, bize namaz kıldırmadı. Beşinci (gece) olunca gecenin yarısı kadarı geçinceye kadar bize namaz kıldırdı. “Ey Allah'ın Resûlü! Keşke bu gecenin geri kalanını da bize nafile olarak kıldırsaydın” dedik. Şöyle buyurdu: “Kişi imamla birlikte, o (namazdan) ayrılıncaya kadar namaz kılarsa, kendisine bir gecelik kıyam yazılır.” (Ebû Zer) dedi ki: Sonra dördüncü (gece) geldi, bize namaz kıldırmadı. Aydan üç (gece) kalınca kızlarına ve hanımlarına haber gönderdi, insanları topladı ve felâhı kaçırmaktan korkuncaya kadar bize namaz kıldırdı. Sonra ayın geri kalanında bize hiç namaz kıldırmadı. Dâvûd dedi ki: “Felâh nedir?” dedim. “Sahur” dedi.

Sünen-i Nesâî 1364, Kitap 13, Hadis 186

Arapça metin
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْمُفَضَّلِ - قَالَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ صُمْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَمَضَانَ فَلَمْ يَقُمْ بِنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَقِيَ سَبْعٌ مِنَ الشَّهْرِ فَقَامَ بِنَا حَتَّى ذَهَبَ نَحْوٌ مِنْ ثُلُثِ اللَّيْلِ ثُمَّ كَانَتْ سَادِسَةٌ فَلَمْ يَقُمْ بِنَا فَلَمَّا كَانَتِ الْخَامِسَةُ قَامَ بِنَا حَتَّى ذَهَبَ نَحْوٌ مِنْ شَطْرِ اللَّيْلِ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ نَفَلْتَنَا قِيَامَ هَذِهِ اللَّيْلَةَ . قَالَ " إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا صَلَّى مَعَ الإِمَامِ حَتَّى يَنْصَرِفَ حُسِبَ لَهُ قِيَامُ لَيْلَةٍ " . قَالَ ثُمَّ كَانَتِ الرَّابِعَةُ فَلَمْ يَقُمْ بِنَا فَلَمَّا بَقِيَ ثُلُثٌ مِنَ الشَّهْرِ أَرْسَلَ إِلَى بَنَاتِهِ وَنِسَائِهِ وَحَشَدَ النَّاسَ فَقَامَ بِنَا حَتَّى خَشِينَا أَنْ يَفُوتَنَا الْفَلاَحُ ثُمَّ لَمْ يَقُمْ بِنَا شَيْئًا مِنَ الشَّهْرِ . قَالَ دَاوُدُ قُلْتُ مَا الْفَلاَحُ قَالَ السُّحُورُ .

Hata bildir

Sünen-i Nesâî 1364 metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü