Câhiliye halkı, güneş ve ayın ancak büyük birinin ölümüyle tutulduğunu söylerdi.

Nu'mân b. Beşîr (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bir gün aceleyle mescide çıktı; güneş tutulmuştu. Güneş açılıncaya kadar namaz kıldı, sonra şöyle buyurdu: “Câhiliye halkı, güneş ve ayın ancak yeryüzü halkının büyüklerinden birinin ölümüyle tutulduğunu söylerlerdi. Hâlbuki güneş ve ay hiç kimsenin ölümü ve hayatı için tutulmaz; fakat onlar O'nun yarattıklarından iki yaratıktır. Allah yarattıklarında dilediğini meydana getirir. Hangisi tutulursa, açılıncaya ya da Allah bir iş meydana getirinceye kadar namaz kılın.”