Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Ömer b. el-Hattâb (radıyallahu anh) çarşıda istebrak (kalın ipek) bir hulle buldu. Onu alıp Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) getirdi ve “Ey Allah'ın Resûlü! Bunu satın al da bayram ve (gelen) heyetler için onunla süslen” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) “Bu, ancak (âhirette) nasibi olmayanın elbisesidir” yahut “Bunu ancak (âhirette) nasibi olmayan giyer” buyurdu. Ömer Allah'ın dilediği kadar bekledi. Sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona dîbâc (ipek) bir cübbe gönderdi. Ömer onu alıp Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi ve “Ey Allah'ın Resûlü! ‘Bu, ancak nasibi olmayanın elbisesidir’ demiştin; sonra bunu bana gönderdin” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) “Onu sat ve onunla ihtiyacını gider” buyurdu.
Sünen-i Nesâî 1560, Kitap 19, Hadis 5