Ona ağlama; melekler siz onu kaldırıncaya kadar kanatlarıyla onu gölgeleyip durdu.

Câbir (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Babası Uhud günü öldürüldü. (Câbir) dedi ki: Ağlayarak onun yüzünü açmaya başladım. İnsanlar beni engelliyordu, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ise beni engellemiyordu. Halam da ona ağlamaya başladı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ona ağlama! Melekler siz onu kaldırıncaya kadar kanatlarıyla onu gölgeleyip durdu.”