Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Abdullah b. Übey ölünce oğlu Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip: “Gömleğini bana ver de onu onunla kefenleyeyim; onun namazını kıl ve onun için mağfiret dile.” dedi. (Peygamber) ona gömleğini verdi, sonra: “İşinizi bitirince bana haber verin, namazını kılayım.” buyurdu. Ömer onu çekti ve: “Allah sana münafıkların namazını kılmayı yasakladı.” dedi. (Peygamber): “Ben iki seçenek arasındayım.” buyurdu. (Allah) “Onlar için ister mağfiret dile, ister dileme” (Tevbe 9/80) buyurmuştu. Böylece onun namazını kıldı. Bunun üzerine Allah (teâlâ) “Onlardan ölen hiçbirinin namazını asla kılma, kabrinin başında da durma” (Tevbe 9/84) âyetini indirdi. Bundan sonra onların namazını kılmayı bıraktı.
Sünen-i Nesâî 1900, Kitap 21, Hadis 83