Ebû Ümâme b. Sehl b. Huneyf (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Avâlî'de yoksul bir kadın hastalandı. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) onun durumunu soruyordu ve şöyle dedi: “Eğer ölürse ben namazını kılmadan onu defnetmeyin.” Kadın vefat etti. Onu yatsı vaktinden sonra Medine'ye getirdiler ve Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) uyumuş buldular. Onu uyandırmak istemediler; kadının namazını kılıp onu Bakîu'l-Garkad'a defnettiler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) sabahladığında yanına geldiler; o da onlara kadını sordu. “Ey Allah'ın Resûlü, defnedildi. Sana geldik, fakat seni uyur bulduk ve uyandırmak istemedik” dediler. “Haydi gidin (gidelim)” buyurdu. Yürüyerek yola çıktı, onlar da onunla birlikte yürüdüler ve kadının kabrini ona gösterdiler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) (kabrin başında) durdu, onlar da arkasında saf tuttular. Kadının cenaze namazını kıldı ve dört tekbir aldı.
Sünen-i Nesâî 1969, Kitap 21, Hadis 152