Talha'ya: 'Bismillâh' deseydin, insanlar bakarken melekler seni yukarı kaldırırdı.

Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Uhud günü olup insanlar geri çekilince Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), aralarında Talha b. Ubeydullah'ın da bulunduğu Ensâr'dan on iki adamla bir kenardaydı. Müşrikler onlara yetişti. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) dönüp: “Bu topluluğa kim karşı koyar?” buyurdu. Talha: “Ben” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Olduğun yerde kal” buyurdu. Ensâr'dan bir adam: “Ben, ey Allah'ın Resûlü” dedi. (Peygamber): “Sen” buyurdu. O da öldürülünceye kadar savaştı. Sonra (Peygamber) dönüp baktı, müşrikler (yine oradaydı). “Bu topluluğa kim karşı koyar?” buyurdu. Talha: “Ben” dedi. (Peygamber): “Olduğun yerde kal” buyurdu. Ensâr'dan bir adam: “Ben” dedi. (Peygamber): “Sen” buyurdu. O da öldürülünceye kadar savaştı. Sonra (Peygamber) bunu söylemeye devam etti; Ensâr'dan bir adam onlara karşı çıkıyor, öncekinin savaştığı gibi savaşıyor ve öldürülüyordu. Sonunda Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile Talha b. Ubeydullah kaldı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bu topluluğa kim karşı koyar?” buyurdu. Talha: “Ben” dedi. Talha, (önceki) on bir kişinin savaştığı gibi savaştı; sonunda eline darbe aldı ve parmakları koptu. “Hiss!” (Of!) dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Eğer 'Bismillâh' deseydin, insanlar bakarken melekler seni yukarı kaldırırdı.” Sonra Allah müşrikleri geri püskürttü.