Ümmü Harâm bint Milhân (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bize geldi ve yanımızda öğle uykusuna yattı. Sonra gülerek uyandı. “Ey Allah'ın Resûlü! Anam babam sana feda olsun, seni güldüren nedir?” dedim. Şöyle buyurdu: “Ümmetimden bir topluluğun, tahtlar üzerindeki krallar gibi bu denize bindiklerini gördüm.” “Beni onlardan kılması için Allah'a dua et” dedim. “Sen onlardansın” buyurdu. Sonra uyudu, sonra yine gülerek uyandı. Ona sordum, o da (önceki) sözünün benzerini söyledi. “Beni onlardan kılması için Allah'a dua et” dedim. “Sen ilklerdensin” buyurdu. Sonra Ubâde b. es-Sâmit onunla evlendi. (Ubâde) denize açıldı, o da onunla birlikte açıldı. (Denizden) çıkınca ona bir katır getirildi, ona bindi; katır onu düşürdü ve boynu kırıldı.
Sünen-i Nesâî 3172, Kitap 25, Hadis 88