Ebû Bekir, Resûlullah'ın sırrını açmamak için Hafsa teklifine cevap vermeden sustu.

Ömer b. el-Hattâb (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Hafsa bint Ömer, Huneys b. Huzâfe es-Sehmî'den dul kaldı —Huneys, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabındandı ve Medine'de vefat etmişti—. Ömer dedi ki: Osman b. Affân'a (radıyallahu anh) gittim ve Hafsa bint Ömer'i ona teklif ederek “İstersen Hafsa'yı seninle evlendireyim” dedim. “İşimi düşüneceğim” dedi. Birkaç gece bekledim; sonra benimle karşılaştı ve “Bugünlerde evlenmemeye karar verdim” dedi. Ömer dedi ki: Sonra Ebû Bekir es-Sıddîk (radıyallahu anh) ile karşılaştım ve “İstersen Hafsa bint Ömer'i seninle evlendireyim” dedim. Ebû Bekir sustu ve bana hiçbir cevap vermedi; ona Osman'a olduğundan daha çok gücendim. Birkaç gece bekledim; sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Hafsa'yı istedi, ben de onu kendisiyle nikâhladım. Sonra Ebû Bekir benimle karşılaştı ve “Hafsa'yı bana teklif ettiğinde sana hiçbir cevap vermeyince belki de bana gücenmişsindir” dedi. Ömer dedi ki: “Evet” dedim. Şöyle dedi: “Bana teklif ettiğin konuda sana cevap vermeme engel olan tek şey, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) onu andığını bilmemdi. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) sırrını ifşa edecek değildim. Eğer Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu bıraksaydı, ben onu kabul ederdim.”