Kur'an'dan bildiklerin karşılığında onu sana nikâhladım.

Sehl b. Sa'd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Bir kadın Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip “Ey Allah'ın Resûlü, kendimi sana hibe etmeye geldim” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona baktı, bakışını yukarı kaldırıp aşağı indirdi, sonra başını eğdi. Kadın, onun kendisi hakkında bir karar vermediğini görünce oturdu. Ashabından bir adam kalkıp “Ey Allah'ın Resûlü, eğer senin ona ihtiyacın yoksa onu benimle evlendir” dedi. “Yanında bir şey var mı?” buyurdu. “Hayır, vallahi bir şey bulamadım” dedi. “Bak, demir bir yüzük de olsa (bul)” buyurdu. Gitti, sonra dönüp “Hayır, vallahi ey Allah'ın Resûlü, demir bir yüzük de yok; fakat şu izarım var —Sehl dedi ki: Ridâsı yoktu— yarısı onun olsun” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “İzarını ne yapacaksın? Sen giyersen onun üzerinde ondan bir şey olmaz; o giyerse senin üzerinde ondan bir şey olmaz.” Adam oturdu, oturuşu uzayınca kalktı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu dönüp giderken gördü ve emretti, çağrıldı. Gelince “Kur'an'dan neyin var?” buyurdu. “Şu sûre ve şu sûre” deyip onları saydı. “Onları ezbere okuyabiliyor musun?” buyurdu. “Evet” dedi. “Kur'an'dan bildiklerin karşılığında onu sana nikâhladım” buyurdu.