Allah yolunda bağlanan atın çayırda yediği, izleri ve tezekleri sahibine sevap olarak yazılır.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Atlar bir adam için ecir, bir adam için örtü, bir adam için de günah yüküdür. Kendisi için ecir olan, onu Allah yolunda bağlayıp çayırda ya da bahçede ipini uzun tutan kimsedir. At o uzun ipiyle çayırda ya da bahçede neye erişirse, onun için hasene olur. Eğer ipini koparıp bir iki tepe aşacak kadar koşsa, izleri...” Hâris'in rivayetinde ise: “...ve tezekleri onun için hasene olur. Bir ırmağa uğrayıp ondan su içse, sahibi onu sulamayı istememiş olsa bile bu da (onun için) hasene olur. İşte bu at, onun için ecirdir. Bir adam da onu (kimseye) muhtaç olmamak ve iffetini korumak için bağlar, onların boyunlarında ve sırtlarında Allah'ın (azze ve celle) hakkını unutmaz; bu da onun için örtüdür. Bir adam da onu övünmek, gösteriş ve İslâm ehline düşmanlık için bağlar; bu da onun için günah yüküdür.” Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) eşekler soruldu; şöyle buyurdu: “Onlar hakkında bana, şu kapsamlı ve eşsiz âyetten başka bir şey inmedi: 'Kim zerre ağırlığınca hayır işlerse onu görür. Kim de zerre ağırlığınca şer işlerse onu görür.' (Zilzâl 99/7-8)”