Sümâme b. Hazn el-Kuşeyrî şöyle rivayet etti:
Osman (evinin üstünden) onlara baktığı zaman o evde hazır bulundum. Dedi ki: “Allah ve İslâm adına sizden yemin ederek soruyorum: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Medine'ye geldiğinde orada Rûme kuyusundan başka tatlı su bulunmadığını, onun ‘Kim Rûme kuyusunu satın alıp kovasını Müslümanların kovalarıyla birlikte ona sarkıtırsa, karşılığında cennette ondan daha hayırlısı onundur’ buyurduğunu biliyor musunuz? Ben de onu öz malımdan satın aldım ve kovamı Müslümanların kovalarıyla birlikte ona sarkıttım. Siz ise bugün beni ondan içmekten alıkoyuyorsunuz; öyle ki deniz (tuzlu) suyu içiyorum.” “Allah'ım, evet” dediler. “Allah ve İslâm adına sizden yemin ederek soruyorum: Usret ordusunu kendi malımdan donattığımı biliyor musunuz?” “Allah'ım, evet” dediler. “Allah ve İslâm adına sizden yemin ederek soruyorum: Mescit cemaatine dar gelince Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ‘Kim falan ailenin arsasını satın alıp mescide katarsa, karşılığında cennette ondan daha hayırlısı onundur’ buyurduğunu, benim de onu öz malımdan satın alıp mescide kattığımı biliyor musunuz? Siz ise orada iki rekât namaz kılmamı engelliyorsunuz.” “Allah'ım, evet” dediler. “Allah ve İslâm adına sizden yemin ederek soruyorum: Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem), yanında Ebû Bekir, Ömer ve ben varken Sebîr'in —Mekke'deki Sebîr'in— üzerinde olduğunu, dağın sarsıldığını, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ona ayağıyla vurup ‘Sakin ol Sebîr! Üzerinde ancak bir peygamber, bir sıddîk ve iki şehit var’ buyurduğunu biliyor musunuz?” “Allah'ım, evet” dediler. “Allahu ekber! Kâbe'nin Rabbine yemin olsun ki bana şahitlik ettiler” dedi; yani şehit olduğuma.
Sünen-i Nesâî 3608, Kitap 29, Hadis 15