O hâlde beni şahit tutma; çünkü ben zulme şahitlik etmem

Nu'mân b. Beşîr el-Ensârî (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Annesi Revâha kızı, babasından malından oğluna bir miktar bağış istedi. Babası bunu bir yıl erteledi, sonra fikri değişti ve onu ona bağışladı. Annesi: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'ı şahit tutmadıkça razı olmam” dedi. Babası: “Ey Allah'ın Resûlü! Bunun annesi Revâha kızı, ona bağışladığım şey hususunda benimle çekişti (ısrar etti)” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ey Beşîr! Bundan başka çocuğun var mı?” diye sordu. “Evet” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Hepsine, bu oğluna bağışladığın gibisini bağışladın mı?” diye sordu. “Hayır” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “O hâlde beni şahit tutma; çünkü ben zulme şahitlik etmem” buyurdu.