Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) hanımları toplanıp Fâtıma'yı Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gönderdiler ve ona: “(De ki:) Hanımların...” dediler —(ravi) anlamı “Ebû Kuhâfe'nin kızı hakkında Allah adına senden adalet istiyorlar” olan bir söz zikretti—. (Âişe) dedi ki: Fâtıma, Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Âişe ile birlikte onun örtüsünün içindeyken yanına girdi ve ona: “Hanımların beni gönderdiler; Ebû Kuhâfe'nin kızı hakkında Allah adına senden adalet istiyorlar” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Beni seviyor musun?” dedi. “Evet” dedi. “Öyleyse onu sev” buyurdu. (Âişe) dedi ki: Fâtıma onların yanına dönüp (Peygamber'in) söylediğini haber verdi. Onlar: “Sen hiçbir şey yapmadın; ona geri dön” dediler. Fâtıma: “Vallahi bu konuda ona asla geri dönmem” dedi. O, gerçekten Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) kızıydı. Bunun üzerine Zeyneb bint Cahş'ı gönderdiler. Âişe dedi ki: Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) hanımları arasında benimle boy ölçüşen oydu. Zeyneb: “Hanımların beni gönderdiler; Ebû Kuhâfe'nin kızı hakkında Allah adına senden adalet istiyorlar” dedi. Sonra bana yönelip bana sövmeye başladı. Ben de Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) gözlüyor, ondan karşılık almam için bana izin verip vermeyeceğini anlamak üzere bakışına bakıyordum. (Âişe) dedi ki: Bana sövdü durdu; sonunda ondan karşılık almamdan hoşlanmayacağını düşündüm. Ona karşı koydum ve çok geçmeden onu susturdum. Bunun üzerine Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “O, Ebû Bekir'in kızıdır” buyurdu.
Âişe dedi ki: Zeyneb'den daha hayırlı, daha çok sadaka veren, akrabalık bağını daha çok gözeten ve Allah Teâlâ'ya yaklaştıran her işte kendini daha çok yıpratan bir kadın görmedim. Ancak onda bir hiddet çıkışı vardı ki ondan da çabucak dönmesi yakındı.
Ebû Abdurrahmân (en-Nesâî) dedi ki: Bu hatadır; doğrusu bundan öncekidir.
Sünen-i Nesâî 3946, Kitap 36, Hadis 8