Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) vefat edip Ebû Bekir halife olunca ve Araplardan kâfir olanlar kâfir olunca Ömer, Ebû Bekir'e şöyle dedi: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ‘İnsanlarla, Allah'tan başka ilah yoktur deyinceye kadar savaşmakla emrolundum. Kim Allah'tan başka ilah yoktur derse, hakkı dışında malını ve canını benden korumuş olur; hesabı da Allah'a aittir’ buyurmuşken insanlarla nasıl savaşırsın?” Ebû Bekir şöyle dedi: “Allah'a yemin ederim ki, namazla zekâtın arasını ayıranla mutlaka savaşacağım. Çünkü zekât malın hakkıdır. Allah'a yemin ederim ki, Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) ödedikleri bir deve bağını bile benden esirgeseler, onu vermedikleri için onlarla savaşırım.” Ömer şöyle dedi: “Allah'a yemin ederim ki, Allah'ın Ebû Bekir'in göğsünü savaşa açtığını gördüm, işte o kadar; bunun hak olduğunu anladım.”
Sünen-i Nesâî 3970, Kitap 37, Hadis 5