Meymûne (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir gün sabaha üzgün ve suskun çıktı. Meymûne ona: “Ey Allah'ın Resûlü! Bugün hâlini yadırgadım.” dedi. Şöyle buyurdu: “Cibrîl (aleyhisselâm) bu gece benimle buluşacağına söz vermişti; fakat benimle buluşmadı. Allah'a yemin ederim ki bana (daha önce) asla sözünden caymamıştı.” (Râvi) dedi ki: O gününü böyle geçirdi. Sonra aklına bizim bir sedirimizin altındaki bir köpek yavrusu geldi. Emretti, (köpek yavrusu) çıkarıldı. Sonra eline su alıp onun bulunduğu yere serpti. Akşam olunca Cibrîl (aleyhisselâm) onunla buluştu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Dün gece benimle buluşacağına söz vermiştin.” dedi. (Cibrîl): “Evet, fakat biz içinde köpek ve resim bulunan bir eve girmeyiz.” dedi. (Râvi) dedi ki: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) o günün sabahında köpeklerin öldürülmesini emretti.
Sünen-i Nesâî 4283, Kitap 42, Hadis 21