Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Berîre bana geldi ve: “Ey Âişe, ben sahiplerimle her yıl bir ukiyye olmak üzere dokuz ukiyyeye kitâbet anlaşması yaptım, bana yardım et.” dedi. Kitâbet borcundan henüz hiçbir şey ödememişti. Ona çok istekli olan Âişe dedi ki: “Sahiplerine dön; eğer bu bedelin hepsini onlara vermemi ve velânın bana ait olmasını kabul ederlerse yaparım.” Berîre sahiplerine gidip bunu onlara teklif etti; kabul etmediler ve: “Eğer o, sevabını Allah'tan umarak sana iyilik etmek istiyorsa yapsın, ama bu (velâ) bize ait olur.” dediler. Âişe bunu Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) anlattı. O da: “Bu, seni ondan alıkoymasın; onu satın al ve azat et, çünkü velâ azat edene aittir.” buyurdu. (Âişe) öyle yaptı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) insanların arasında kalkıp Allah Teâlâ'ya hamd etti, sonra şöyle buyurdu: “İmdi, insanlara ne oluyor da Allah'ın kitabında olmayan şartlar koşuyorlar! Kim Allah'ın kitabında olmayan bir şart koşarsa, o şart yüz şart da olsa bâtıldır. Allah'ın hükmü daha haklı, Allah'ın şartı daha sağlamdır. Velâ ancak azat edene aittir.”
Sünen-i Nesâî 4656, Kitap 44, Hadis 208