Ensâr'dan, sonra Hârise oğullarından Üseyd b. Hudayr (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Kendisi Yemâme'de vali idi. Mervân ona, Muâviye'nin kendisine şöyle yazdığını yazdı: “Hangi adamın bir malı çalınırsa, onu nerede bulursa ona en çok hak sahibi odur.” Sonra Mervân bunu bana yazdı. Ben de Mervân'a şöyle yazdım: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), malı hırsızdan satın alan kişi itham altında değilse, malın sahibinin muhayyer bırakılacağına; dilerse çalınan malı bedeliyle alacağına, dilerse hırsızın peşine düşeceğine hükmetti. Sonra Ebû Bekir, Ömer ve Osman da böyle hükmettiler. Mervân benim mektubumu Muâviye'ye gönderdi. Muâviye de Mervân'a şöyle yazdı: “Ne sen ne de Üseyd bana karşı hüküm verebilirsiniz; aksine sizin üzerinize tayin edildiğim konularda hüküm veren benim. Sana emrettiğimi uygula.” Mervân, Muâviye'nin mektubunu (bana) gönderdi. Ben de: “Vali olduğum sürece Muâviye'nin söylediğiyle hükmetmem.” dedim.
Sünen-i Nesâî 4680, Kitap 44, Hadis 232