İnsanlar Felak ve Nâs sûrelerinden daha faziletli bir şeyle sığınmamıştır.

Abdullah b. Hubeyb (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Mekke yolunda Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikteydim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile baş başa kaldığım bir an buldum ve ona yaklaştım. “Söyle!” buyurdu. “Ne söyleyeyim?” dedim. “Söyle!” buyurdu. “Ne söyleyeyim?” dedim. “‘De ki: Sabahın Rabbine sığınırım’ (Felak 113/1)” buyurdu ve onu sonuna kadar okudu. Sonra “‘De ki: İnsanların Rabbine sığınırım’ (Nâs 114/1)” buyurdu ve onu da sonuna kadar okudu. Sonra şöyle buyurdu: “İnsanlar bu ikisinden daha faziletli bir şeyle sığınmamıştır.”