Peygamber, Şekel'in elinden tutup ona kulağın, gözün, dilin, kalbin ve meninin şerrinden sığınmayı öğretti.

Şekel b. Humeyd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) geldim ve “Ey Allah'ın Peygamberi! Bana kendisiyle (Allah'a) sığınacağım bir sığınma duası öğret” dedim. Elimden tuttu, sonra şöyle buyurdu: “De ki: Kulağımın şerrinden, gözümün şerrinden, dilimin şerrinden, kalbimin şerrinden ve menimin şerrinden sana sığınırım.” (Şekel) dedi ki: Sonunda onu ezberledim. Sa'd (b. Evs) dedi ki: Menî, onun suyudur.

Vekî', lafzında ona muhalefet etti.