Hişâm b. Zühre'nin azatlısı Ebü's-Sâib şöyle rivayet etti:
Ebû Hüreyre'yi şöyle derken işittim: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kim içinde Ümmü'l-Kur'ân'ı okumadığı bir namaz kılarsa o namaz eksiktir, eksiktir, eksiktir”; yani tam değildir. Ben “Ey Ebû Hüreyre, ben bazen imamın arkasında oluyorum” dedim. Kolumu sıktı ve şöyle dedi: “Ey Fârisî, onu içinden oku. Çünkü ben Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: ‘Allah (azze ve celle) şöyle buyurur: Namazı kendimle kulum arasında ikiye böldüm; yarısı benim, yarısı kulumundur. Kuluma istediği vardır.’” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Okuyun! Kul ‘Hamd, âlemlerin Rabbi Allah'adır’ der; Allah (azze ve celle) ‘Kulum bana hamdetti’ buyurur. Kul ‘O, Rahmân ve Rahîm'dir’ der; Allah (azze ve celle) ‘Kulum beni övdü’ buyurur. Kul ‘Din gününün sahibidir’ der; Allah (azze ve celle) ‘Kulum beni yüceltti’ buyurur. Kul ‘Yalnız sana kulluk eder, yalnız senden yardım dileriz’ der; (Allah buyurur:) ‘Bu âyet benimle kulum arasındadır; kuluma istediği vardır.’ Kul ‘Bizi doğru yola ilet; nimet verdiklerinin yoluna; gazaba uğrayanların ve sapıtanların (yoluna) değil’ (Fâtiha 1/2-7) der; (Allah buyurur:) ‘Bunlar kulum içindir; kuluma istediği vardır.’”
Sünen-i Nesâî 909, Kitap 11, Hadis 34