Haccâc b. Haccâc el-Eslemî, babasından şöyle rivayet etti:
(Babası) Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) sordu: “Ey Allah'ın Resûlü! Süt emzirmenin borcunu (mezemme) benden ne giderir?” (Peygamber) “Bir gurre: Bir köle veya bir cariye” buyurdu.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. “Süt emzirmenin borcunu benden ne giderir?” sözünün anlamı şudur: Bununla süt emzirmenin ahdini (zimâm) ve hakkını kastediyor; “Süt annesine bir köle veya cariye verirsen onun hakkını ödemiş olursun” demek istiyor. Ebü't-Tufeyl'den şöyle rivayet edilir: “Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile oturuyordum; bir kadın geldi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ridasını yaydı, kadın da üzerine oturdu. Kadın gidince, onun Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) emziren kadın olduğu söylendi.” Yahyâ b. Saîd el-Kattân, Hâtim b. İsmâil ve başka birçok kişi bu hadisi Hişâm b. Urve'den, o babasından, o Haccâc b. Haccâc'dan, o babasından, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) böyle rivayet etmiştir. Süfyân b. Uyeyne ise Hişâm b. Urve'den, o babasından, o Haccâc b. Ebû Haccâc'dan, o babasından, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayet etmiştir. İbn Uyeyne'nin hadisi mahfûz değildir; sahih olan, bunların Hişâm b. Urve'den, onun da babasından rivayet ettiğidir. Hişâm b. Urve'nin künyesi Ebü'l-Münzir'dir; Câbir b. Abdullah'a ve İbn Ömer'e yetişmiştir.
Câmiu't-Tirmizî 1153, Kitap 12, Hadis 8