Süt emzirmenin borcunu ne giderir? Bir gurre: Bir köle veya bir cariye.

Kaynak
Câmiu't-Tirmizî 1153, Kitap 12, Hadis 8
Hasen
Türkçe meal

Haccâc b. Haccâc el-Eslemî, babasından şöyle rivayet etti:

(Babası) Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) sordu: “Ey Allah'ın Resûlü! Süt emzirmenin borcunu (mezemme) benden ne giderir?” (Peygamber) “Bir gurre: Bir köle veya bir cariye” buyurdu.

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. “Süt emzirmenin borcunu benden ne giderir?” sözünün anlamı şudur: Bununla süt emzirmenin ahdini (zimâm) ve hakkını kastediyor; “Süt annesine bir köle veya cariye verirsen onun hakkını ödemiş olursun” demek istiyor. Ebü't-Tufeyl'den şöyle rivayet edilir: “Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile oturuyordum; bir kadın geldi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ridasını yaydı, kadın da üzerine oturdu. Kadın gidince, onun Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) emziren kadın olduğu söylendi.” Yahyâ b. Saîd el-Kattân, Hâtim b. İsmâil ve başka birçok kişi bu hadisi Hişâm b. Urve'den, o babasından, o Haccâc b. Haccâc'dan, o babasından, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) böyle rivayet etmiştir. Süfyân b. Uyeyne ise Hişâm b. Urve'den, o babasından, o Haccâc b. Ebû Haccâc'dan, o babasından, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayet etmiştir. İbn Uyeyne'nin hadisi mahfûz değildir; sahih olan, bunların Hişâm b. Urve'den, onun da babasından rivayet ettiğidir. Hişâm b. Urve'nin künyesi Ebü'l-Münzir'dir; Câbir b. Abdullah'a ve İbn Ömer'e yetişmiştir.

Câmiu't-Tirmizî 1153, Kitap 12, Hadis 8

Arapça metin
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حَجَّاجِ بْنِ حَجَّاجٍ الأَسْلَمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا يُذْهِبُ عَنِّي مَذَمَّةَ الرَّضَاعِ فَقَالَ " غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَمَعْنَى قَوْلِهِ مَا يُذْهِبُ عَنِّي مَذَمَّةَ الرَّضَاعِ . يَقُولُ إِنَّمَا يَعْنِي بِهِ ذِمَامَ الرَّضَاعَةِ وَحَقَّهَا يَقُولُ إِذَا أَعْطَيْتَ الْمُرْضِعَةَ عَبْدًا أَوْ أَمَةً فَقَدْ قَضَيْتَ ذِمَامَهَا . وَيُرْوَى عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ أَقْبَلَتِ امْرَأَةٌ فَبَسَطَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رِدَاءَهُ حَتَّى قَعَدَتْ عَلَيْهِ فَلَمَّا ذَهَبَتْ قِيلَ هِيَ كَانَتْ أَرْضَعَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم . هَكَذَا رَوَاهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ وَحَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَجَّاجِ بْنِ حَجَّاجٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَرَوَى سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَجَّاجِ بْنِ أَبِي حَجَّاجٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَحَدِيثُ ابْنِ عُيَيْنَةَ غَيْرُ مَحْفُوظٍ وَالصَّحِيحُ مَا رَوَى هَؤُلاَءِ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ . وَهِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ يُكْنَى أَبَا الْمُنْذِرِ وَقَدْ أَدْرَكَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَابْنَ عُمَرَ .

Hata bildir

Câmiu't-Tirmizî 1153 metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü