Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Berîre'nin kocası hürdü; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu muhayyer bıraktı.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Âişe hadisi hasen sahihtir. Hişâm, babasından, o da Âişe'den böyle rivayet etmiştir: “Berîre'nin kocası köleydi.” İkrime de İbn Abbâs'tan şöyle rivayet etmiştir: “Berîre'nin kocasını gördüm; Muğîs denilen bir köleydi.” İbn Ömer'den de böyle rivayet edilmiştir. Bazı ilim ehli buna göre amel eder ve şöyle derler: Cariye hür birinin nikâhı altındayken azat edilirse muhayyerlik hakkı yoktur; ona muhayyerlik ancak bir kölenin nikâhı altındayken azat edildiğinde tanınır. Şâfiî, Ahmed ve İshâk'ın görüşü budur. A'meş ise İbrâhim'den, o Esved'den, o da Âişe'den şöyle rivayet etmiştir: “Berîre'nin kocası hürdü; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu muhayyer bıraktı.” Ebû Avâne bu hadisi A'meş'ten, o İbrâhim'den, o Esved'den, o da Âişe'den Berîre kıssası hakkında rivayet etmiş; Esved, “Kocası hürdü” demiştir. Tâbiîn ve sonrakilerden bazı ilim ehli buna göre amel eder; Süfyân es-Sevrî ve Kûfe ehlinin görüşü budur.
Câmiu't-Tirmizî 1155, Kitap 12, Hadis 10