Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) cenin hakkında bir gurre, yani bir köle veya bir cariye (verilmesine) hükmetti. Aleyhine hüküm verilen kişi: “Ne içmiş, ne yemiş, ne de bağırıp ses çıkarmış olan birinin (diyetini) mi vereceğiz? Bunun gibisi heder edilir (karşılıksız kalır)” dedi. Bunun üzerine Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bu, bir şairin sözü gibi konuşuyor. Hayır, onda bir gurre, yani bir köle veya bir cariye vardır” buyurdu.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Hamel b. Mâlik b. Nâbiğa'dan ve Mugîre b. Şu'be'den de rivayet vardır. Ebû Îsâ dedi ki: Ebû Hüreyre hadisi hasen sahihtir. İlim ehli buna göre amel eder. Bazıları: “Gurre, bir köle veya bir cariye ya da beş yüz dirhemdir” demiş; bazıları da: “Ya da bir at veya bir katırdır” demiştir.
Câmiu't-Tirmizî 1410, Kitap 16, Hadis 26