Adî b. Hâtim (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) doğanın avından sordum. “Senin için tuttuğunu ye” buyurdu.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadisi yalnızca Mücâlid'in Şa'bî'den rivayetinden biliyoruz. İlim ehli buna göre amel eder; doğanların ve şahinlerin avında bir sakınca görmezler. Mücâhid dedi ki: Doğanlar, Allah Teâlâ'nın “Öğrettiğiniz avcı hayvanlar” (Mâide 5/4) buyurduğu avcı hayvanlardan, kendisiyle av yapılan kuştur. (Mücâhid âyetteki cevârihi) köpekler ve kendisiyle av yapılan kuş diye açıkladı. İlim ehlinden bazıları, avdan yemiş olsa bile doğanın avına ruhsat vermiş ve “Onun eğitimi, çağrıya icabet etmesidir” demişlerdir. Bazıları ise bunu mekruh saymıştır. Fakihlerin çoğu “Avdan yemiş olsa bile (avı) yenir” demiştir.
Câmiu't-Tirmizî 1467, Kitap 18, Hadis 5