Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Kavminden bir adam bir ya da iki tavşan avladı ve onları keskin bir taşla (merve) kesti. Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) kavuşuncaya kadar onları (yanında) asılı taşıdı. Ona sordu; o da onları yemesini emretti.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Muhammed b. Safvân'dan, Râfi'den ve Adî b. Hâtim'den de rivayet vardır. Ebû Îsâ dedi ki: Bazı ilim ehli keskin taşla kesmeye ruhsat vermiş ve tavşan yemekte bir sakınca görmemişlerdir; ilim ehlinin çoğunun görüşü budur. Bazıları ise tavşan yemeyi mekruh saymıştır. Şa'bî'nin talebeleri bu hadisin rivayetinde ihtilaf etmişlerdir: Dâvûd b. Ebû Hind bunu Şa'bî'den, o da Muhammed b. Safvân'dan rivayet etmiştir. Âsım el-Ahvel ise Şa'bî'den, o da Safvân b. Muhammed'den ya da Muhammed b. Safvân'dan rivayet etmiştir; Muhammed b. Safvân (şeklindeki rivayet) daha sahihtir. Câbir el-Cu'fî de Şa'bî'den, o Câbir b. Abdullah'tan, Katâde'nin Şa'bî'den rivayet ettiği hadisin benzerini rivayet etmiştir. Şa'bî'nin bunu her ikisinden de rivayet etmiş olması muhtemeldir. Muhammed (Buhârî) dedi ki: Şa'bî'nin Câbir'den rivayet ettiği hadis mahfûz değildir.
Câmiu't-Tirmizî 1472, Kitap 18, Hadis 11